Κλαυσίγελως

Ζητείται άμεση μέτρηση της πρόθεσης ψήφου μετά την… απαγκίστρωση στελεχών από το κόμμα Κουβέλη

laughuntilcryΣχετικά πρόσφατες δημοσκοπήσεις οι οποίες είχαν δε πάραυτα ακολουθήσει τις διάφορες αποχωρήσεις από τις τάξεις του κόμματος των Ανεξάρτητων Ελλήνων κατέγραφαν τόσο σημαντικές απώλειες στην απήχησή του στο εκλογικό σώμα, ώστε να δικαιολογούνται πλέον εξ αυτού συζητήσεις, ακόμη και κάποιοι βάσιμοι ή αβάσιμοι ενδοιασμοί ως προς το αναγκαίο ποσοστό, που θα του εξασφάλιζε κοινοβουλευτική εκπροσώπηση σε μια προσεχή αναμέτρηση στις κάλπες. Και γενικά αποτύπωναν μια αποφασιστική κάμψη στη εκλογική του δυναμική· κατ’ αναγωγή αποδυναμώνοντας την πραγματιστική βάση του λεγόμενου αντιμνημονιακού μετώπου, και προβάλλοντας τεχνηέντως κατά συνέπεια ως μοιραία μια επιστροφή στην… πολιτική ομαλότητα, όπως αυτή νοείται μέσα από την εθελόδουλη τάχαμου μετριοπάθεια των ολιγαρχών και των αυλικών τους.

Στις αποχωρήσεις αυτές είχε δοθεί μια συστηματική δημοσιότητα χωρίς προηγούμενο, αν λάβει κανείς υπόψη του ότι κατά μείζονα λόγο αφορούσαν σε «κομματικούς παραγοντίσκους» οι οποίοι, υπό κανονικάς συνθήκας, θεωρούνται για τα ενημερωτικά τμήματα των Διαπλεκομένων άνθρωποι αόρατοι, αν όχι ανύπαρκτοι, για να χρησιμοποιήσω μια εξαιρετικά επιεική φρασεολογία –και είμαι επιεικής σε μια συμβολική προσπάθεια όψιμης μεταμέλειας εμού του ιδίου για την άθλια αυτή απαξιωτική απέναντι σε συνάνθρωπο συμπεριφορά, με την οποία με είχε εμποτίσει ομοίως η μακρά επαγγελματική μου πείρα.

Καλύτερα από όλους, βέβαια, το γνωρίζουν τούτο ως πρακτική των Μ.Μ.Ε. οι ίδιοι αυτοί «παραγοντίσκοι», ή τουλάχιστον εκείνοι από αυτούς που διανοήθηκαν ποτέ και σε ανύποπτο χρόνο να ερωτοτροπήσουν με την ευφάνταστη φιλοδοξία ενός κάποιου δευτερολέπτου δημοσιότητας. Θα μπορούσα κάλλιστα και με την ευκολία επαγγελματικού αυτοματισμού να πω ακριβέστερα ότι ο κανόνας τους θέλει δημοσιογραφικώς να αντιμετωπίζονται απαρέγκλιτα σαν σιχαμένοι και ελεεινοί, κάτι σαν φορείς επικίνδυνης μολυσματικής ασθένειας –δεν κερδίζουν την προσοχή του δημοσιογράφου ούτε χορεύοντας στο κατώφλι του Μέσου εν μέσω επιληπτικής κρίσης, φορώντας φτερά του αρχηγού των Απάτσι και φωσφορούχα βατραχοπέδιλα με τα οποία να παίζουν μαντολίνο. Ήδη από δόκιμος, καθώς ψήνεται στο επάγγελμα, μαθαίνει και εθίζεται κανείς ως συντάκτης να τους αποστρέφεται με πρόδηλα παγερή αδιαφορία, είναι η αλήθεια, σε ευθεία αναλογία προς την τόνωση της δικής του αυτοπεποίθησης. Γιατί πάνω τους ασκεί και θρέφει την οίηματική ψευδαίσθηση ότι ο ίδιος είναι πάντως κάποιος, και μάλιστα όχι ένας όποιος κάποιος, αλλά κάποιος με δύναμη, σοβαρές άκρες και εξουσία. Μολοντούτο οι «παραγοντίσκοι» πέτυχαν το ακατόρθωτο του πιο τρελλού από τα όνειρά τους: να δείξουν τελικά την πρώτη σελίδα με την φωτογραφία τους στη σύζυγο.

Τούτα εντός των τειχών. Έξω από τα τείχη, ωστόσο, το στοχευμένο εξακολουθητικό ενδιαφέρον που προσδόθηκε από το φως της δημοσιότητας σε αυτές τις αποχωρήσεις, επέτρεψε τελικά στις εταιρείες μετρήσεων της Κοινής Γνώμης να χαλκεύσουν ένα αλληλοτροφοδοτούμενο ζεύγος κλίματος διάλυσης από την μία και κατάρρευσης των δημοσκοπικών ευρημάτων από την άλλη· και να εμφανίσουν τον Καμμένο λίγο-πολύ ως καμμένο χαρτί.

Οι εξελίξεις φέρνουν τώρα, αλά Αν.Ελ., ως οιωνεί εκδίκηση της Ιστορίας στο κάδρο τη Δημ.Αρ., με την πολύ κεντρική, ευθεία και κρίσιμη διαφωνία σημαντικότατης σε ποσοστό μερίδας των βουλευτών της (δεν είναι και πολλοί) με αυτήν την ίδια την ηγεσία και την επίσημη γραμμή του ροζ κόμματος της τρικολόρε. Σε τούτο προσθέτω και έμφαση κατά την αυτονόητη διευκρίνιση ότι πρόκειται για κόμμα του κυβερνητικού συνασπισμού· ενώ διερωτώμαι την ίδια ώρα εάν έχετε και εσείς ψυχανεμισθεί ότι έχει ήδη εξαντλήσει την ιδιότυπη χάρη, που της είχε δοθεί από τη σημαία –να προβαίνει, δηλαδή, σε εξιλεωτικού τύπου φραστική κριτική και να εγείρει αξιώσεις ως αθώα του αίματος, αμέτοχη και εκ του ασφαλούς από τα τηλεοπτικά παράθυρα, στο ίδιο μήκος κύματος που παλαιότερα είχε καταμαρτυρήσει το τότε κυβερνητικό Πα.Σο.Κ. στην Ν.Δ., με τον καίριο προσδιορισμό «αντιπολιτευόμενη συμπολίτευση».

Επειδή δε, σε πείσμα κάθε λογικής και παρά τη στοιχειώδη εμπειρική παρατήρηση της κάθε μέρας, καλούμην μέχρι χθες να πάρω στα σοβαρά ότι αυτό το ρημάδι το 5% των εκλογέων υποτίθεται πως παραμένει σθεναρά και πεισματικά προσηλωμένο στην κομματική επιλογή του εορτάζοντος χθες Δραπέτη, ο οποίος μαζί με τον Επαίτη και τον Προπέτη σχηματίζουν την θλιβερή τρικολόρε που ξεπουλάει χωρίς αιδώ, προσχήματα  ή τύψεις τη χώρα και το λαό της, αναμένω αυτή τη φορά με εξαιρετικό, φλέγον θα έλεγα, ενδιαφέρον την επόμενη δημοσκόπηση. Με ό,τι αυτή θα συνεπάγεται…

Γνωρίζω, ασφαλώς, ότι έχω να κάνω με ανθρώπους αποφασισμένους και ικανούς για τα πάντα και γνωρίζω, επίσης, ότι το χρήμα είναι πάρα πολύ κακός σύμβουλος, ιδιαίτερα σε μια εποχή κατά την οποία η πηγή του είναι μόνο μία. Αλλά γνωρίζω επιπλέον ότι χειρότερος σύμβουλος είναι ο πανικός, και ότι το δράμα μας δεν είναι λόγος για να μην οδεύσουμε προς την αποκαθήλωση της αηδιαστικής αυτής τριανδρίας γελώντας και λιγάκι, έχοντας πια πλαντάξει τόσο απερίγραπτα στο κλάμα για τα δεινά που τόσο βάρβαρα μας επιβάλλει.

Καμμένο δεν θέλανε οι κύριοι δημοσκόποι; Αναμένω, λοιπόν κι εγώ…