Πριν πάει στο Λονδίνο η Παπαχρήστου

Μια ωραία, όπως πάντα, συζήτηση με τους λατρεμένους φίλους μου, Γιώργο Σ. και Μιχάλη Σ., με διαφώτισε κατά το ότι ουδείς μας ήταν σε θέση να απαριθμήσει στον άλλον τα Ολυμπιακά ιδεώδη.

Είναι μόνο εκείνα που η Λατίνοι κατονόμασαν ως Altius-Citius-Fortious; Τότε η Παπαχρήστου μπορεί να λέει ό,τι της κατέβει στο κεφάλι. Είναι και κάποια άλλα; Η αδελφοσύνη μεταξύ των λαών, η ευγενής άμιλλα με την υπογράμμιση στο ευγενής, ο σεβασμός στη διαφορετικότητα και άλλα υψηλά και ωραία; Ασφαλώς, ναι. Εγώ τα γνωρίζω όλα; Είμαι σε θέση να τα εξαντλήσω εδώ με τη βεβαιότητα ότι δεν θα παραλείψω κανένα; Όχι. Επιτρέπεται να το διακινδυνεύσω; Να σας πω: θα εύρισκα ένα τρόπο τύπου «μεταξύ άλλων» και θα καθάριζα.

Οι αθλητές μας τα γνωρίζουν; Μα είναι αυτονόητα. Είναι; Πιθανόν. Επιτρέπεται, όμως, η Εθνική Αποστολή να το διακινδυνεύσει; Όχι. Μπορεί να εξεύρει ένα κάποιο «μεταξύ άλλων» και να καθαρίσει; Όχι.

Τι κάνεις, λοιπόν, όταν γνωριζεις ότι τίποτε σε αυτόν τον κόσμο δεν είναι αυτονόητο και συμβαίνει να επαφίεσαι σε 20χρονα, εναποθέτοντας πάνω σε κορμί και χείλη τη φήμη μιας ολόκληρης χώρας; Και καλά με το κορμί. Με τα χείλη; Μαζεύεις τα 20χρονα και τους τα λες. Το έκανε αυτό ο υπεύθυνος;

Αν το έκανε, τότε, νομίζω, ότι η ποινή που επεβλήθη στην Παπαχρήστου είναι επιεικής και είμαι διατεθειμένος να ανακαλέσω εγώ την προηγούμενη ανάρτησή μου, στην οποία ζητούσα να ανακληθεί ο αποκλεισμός. Αν, όμως, δεν το έκανε, πολύ φοβούμαι ότι δεν δικαιούται να επιβάλλει ποινές. Δεν γνωρίζω αν δικαιούται καν να παραμένει στη θέση του. Παρακαλώ να ερωτηθεί.

Μιχάλη και Γιώργο, Ευχαριστώ.