Θα σας το πω μ’ ένα τραγούδι

Μικρή πρωινή σερενάτα
(Σίλβιο Ροντρίγκεζ)

Ζω σε μια χώρα λέφτερη
Που τούτη τη στιγμή μονάχα,
Σε τούτη ‘δω τη γη μονάχα
Μπορούσε να είναι λέφτερη.
Κι είμαι ευτυχισμένος
Γιατί είμαι ένας γίγαντας.

Αγαπάω την καθάρια γυναίκα
Που την αγαπάω και μ’ αγαπάει
Χωρίς τίποτε να ζητάει
Ή σχεδόν τίποτε
Που δεν είναι το ίδιο,
Αλλά κάνει το ίδιο.

Κι αν αυτό σας πέφτει λίγο
Έχω τα τραγούδια μου που λίγο-λίγο
Δουλεύω και σμιλεύω
Όπως στον άγρυπνο άνθρωπο αξίζει
Χρόνο το χρόνο να κερδίζει.

Είμαι ευτυχισμένος,
ένας άνθρωπος ευτυχισμένος
Και να με συγχωρέσουν θέλω
γι αυτήν εδώ τη μέρα
Οι νεκροί της ευτυχίας μου.