Η… άλλη εκδοχή των εκλογών

by Sotos

Άνθρωποι ικανοί να αναλάβουν καθήκοντα πρωθυπουργού ή υπουργού Οικονομικών έχουν περάσει από αυτή τη χώρα. Ναι, ναι, αλλά… Αχ! Βάσκανος μοίρα, βλέπετε, της επιφύλασσε άλλους για τέτοιες αποστολές. Λ.χ., Αλέκος Σακελλάριος και Χρήστος Γαννακόπουλος που έγραψαν το σενάριο του Ηλία του 16ου απ’ όπου και τα παρακάτω αποσπάσματα, θα είχαν οπωσδήποτε διαλάμψει στα εν λόγω κυβερνητικά πόστα. Αν μη τι άλλο, δεν θα μας είχαν οδηγήσει εκεί όπου βρισκόμαστε σήμερα:

Είμαι βέβαιος ότι κάποιοι θα μου φορτώσουν πως αυτή ακριβώς η νοοτροπία που μεταφέρουν εδώ στο πανί οι δύο σεναριογράφοι μας έφερε όπου μας έφερε. Δεν θα απαντήσω σε τέτοιους κατηγόρους ότι η ταινία άρεσε στον ελληνικό λαό. Δεν θα τους χαρίσω κουβέντα. Δεν έχω κάτι να πω σε όσους επιλέγουν να ταυτίζονται με τον κινηματογραφικό χαρακτήρα του Αξιωματικού Υπηρεσίας.

Για ό,τι μόλις υποστήριξα, μάλλον θα δεχθώ και τα εξ ευωνύμων πυρά, τυλιγμένα αυτά σε μυριάδες σελίδων, σεντόνια ολόκληρα που όλοι λίγο-πολύ έχουμε διαβάσει. Τόμοι και τόνοι φαιάς ουσίας για μεγάλα σχέδια, συνωμοσίες, επαναστατικές ακεραιοφροσύνες, και άλλες θεωρίες… Υπερέχουν κατά πολύ οι παραπάνω σεναριογράφοι και ως προς αυτά:

Επειδή όμως όλα σε τούτη τη ζωή έχουν μιαν «άλλη εκδοχή», και ομοίως άλλη μιαν η καθεμιά από αυτές και ούτω καθ’ εξής, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω τούτο:

Από την ώρα που ξεπρόβαλε –αιφνιδίως (..!;)– το ενδεχόμενο εκλογών, έπεσαν πολλές μάσκες.

Θα τις χωρίσω σε δύο ειδών: Σε εκείνων που κάθιδροι δηλώνουν με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο ότι οι εκλογές είναι επικίνδυνες για τον τόπο, και σε εκείνων που θεωρούν ότι οι εκλογές γενικώς δεν έχουν ποτέ τίποτε να προσφέρουν.

Φρονώ ότι οι πρώτοι θέλοντας και μη αποκαλύπτουν σήμερα με τη στάση τους με ποιους συντάσσονταν και συντάσσονται τελικά ακόμα, ως αυτόκλητοι εθνοσωτήρες οι ίδιοι –συνειδητά ή ασυνείδητα είναι αδιάφορο, και πάντως διότι έχουν κάτι να διαφυλάξουν, έναντι όσων έχουν χάσει τα πάντα –να μην μας διαφεύγει ότι υπάρχει και αυτή η κατηγορία συμπολιτών μας…

Οι δεύτεροι τιμούν τον ναρκισσισμό τους, και αναμένουν μέσα σε διαρκή θλίψη και απογοήτευση να τους κάνει κάποια στιγμή το χατήρι η ιστορική νομοτέλεια ή η επιστημοσύνη τους, στις πλάτες όμως όσων δεν έχουν μια τέτοια πολυτέλεια –να είναι και γι αυτούς τούτο ξεκάθαρο.

Ειδικά για όσους από τους τελευταίους επιλέγουν να κατέρχονται στον εκλογικό στίβο, είμαι πολύ περίεργος να δω τι στάση θα τηρήσουν στο παραβάν –οψέποτε… Θα επιτρέψουν στον εαυτό τους την επιλογή που θα βγάλει Δένδια, με το σκεπτικό ότι όλοι οι Δένδιες έχουν την ίδια μούρη; Τους αρκεί, λοιπόν, η δυνατότητα να συνεχίζουν τη γκρίνια, μέχρις ότου αποφασίσει η Ιστορία να τους κάνει το χατήρι;

Μέχρι την ώρα της κάλπης θα έχουν τον απαραίτητο χρόνο να το σκεφθούν καλά. Το εύχομαι. Επειδή, ωστόσο, ό,τι και να γίνει δεν πρόκειται αυτές να αργήσουν, καλό θα ήταν να αρχίσουν να το μελετούν από σήμερα. Για να κρύβονται, ας το ξεχάσουν καλύτερα… Τα αποκαλυπτήρια έχουν ήδη τελεσθεί.

Μήπως απλουστεύω; Όχι εγώ. Η κυβέρνηση.