Διαμάντια σε διαμάντια

by Sotos

a-charlie-brown-christmas1

Ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου έχουν τούτες τις μέρες τα λεγόμενα Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα του Παπαδιαμάντη. Μπορεί κανείς να βρει διάφορα από αυτά σε διάφορες συλλογές –άλλες συμπεριλαμβάνουν το ένα, άλλες το άλλο, από πολλά: Λ.χ., Έρωτας στα Χιόνια, Τα Χριστούγεννα του Τημπέλη, Άνθος του Γιαλού, Στο Χριστό στο Κάστρο, Η Σταχομαζώχτρα… Όλα τους διαμάντια –διαμάντια άριστα κατεργασμένα. Ποιο να πρωτοδιαλέξεις… Ειδικά εκείνο το Άνθος του Γιαλού…

Α, είναι και Οι Αλαφροΐσκιωτοι. Δεν ξεχωρίζεις αν είναι πεζό ή ποίημα. Πάρτε για παράδειγμα το εξής απόσπασμα:

«Και η φριξ του δρυμού, ριγηλή, παγερά, θρηνώδης, θροούσα διά δένδρων και κρημνών, έφθανεν αντικρύ εις την άλλην ημερωτέραν πλευράν, και μετέδιδε το ρίγος της εις τους ώμους και την ράχιν των δύο νυκτερινών οδοιπόρων.»

Καλό; Πάμε πάλι, γιατί νομίζω ότι δεν με πιάσατε. Αυτή τη φορά δεν θέλω να το διαβάσετε· θέλω να το απαγγείλετε:

«Και η φριξ του δρυμού, ριγηλή, παγερά, θρηνώδης, θροούσα διά δένδρων και κρημνών, έφθανεν αντικρύ εις την άλλην ημερωτέραν πλευράν, και μετέδιδε το ρίγος της εις τους ώμους και την ράχιν των δύο νυκτερινών οδοιπόρων.»

Πιο καλό έτσι; Για πάμε άλλη μία, με λίγη… βοήθεια του Κοινού:

«Και η φΡιξ του δΡυμού, Ριγηλή, παγεΡά, θΡηνώδης, θΡοούσα διά δένδΡων και κΡημνών, έφθανεν αντικΡύ εις την άλλην ημεΡωτέΡαν πλευΡάν, και μετέδιδε το Ρίγος της εις τους ώμους και την Ράχιν των δύο νυκτεΡινών οδοιπόΡων.»

Τυχαίο; Δεν νομίζω… Ωραίο; Πολύ. Ναι, αλλά κάπως φτιάχνεται η ομορφιά. Το πώς, το λέμε Τέχνη.

Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι για να βρει κανείς την Τέχνη μέσα στην Τέχνη και να εξορύξει διαμάντια μέσα από τα διαμάντια. Στην προκειμένη περίπτωση, μια θαυμάσια μέθοδος, με την οποία μάλιστα γνωρίζεις και κανέναν άνθρωπο, που λέει και ο λαός μας, είναι, εκεί που έχετε μαζευτεί μερικοί καλοί φίλοι, να αναλάβει κάποιος από την παρέα να διαβάσει ένα καλό διήγημα στους υπολοίπους. Θα το εκτιμήσουν, σας βεβαιώ. Ειδικά, αν είναι ένα από τα Χριστουγεννιάτικα του Κοσμοκαλόγερου.

Μια άλλη, ασφαλέστατη μέθοδος, είναι να γνωρίζει κανείς Μουσική, και να μην αφήνει κατά μέρος, όταν διαβάζει Λογοτεχνία, ό,τι έμαθε από την Τέχνη που χάρισε το όνομά της στις μητέρες των άλλων Τεχνών, τις Μούσες. Αν είναι και τυχερός να έχει μαθητεύσει σε δάσκαλο σαν τον δικό μου… Διότι, απέραντο της Μουσικής το Κράτος!

Τούτες τις μέρες, λοιπόν, που είπαμε να κρατήσουμε απ’ έξω το σαράκι της πολιτικής, θα πούμε κι άλλα τέτοια ωραία. Όσοι πιστοί προσέλθετε…

Καλά Χριστούγεννα!