Ο λαγός και η χελώνα

by Sotos

Ο συγχωρεμένος ο Γουίλαρντ Κουάιν –επιφανής Αμερικανός μαθηματικός από το Άκρον, Οχάιο, όπου έχουν νταϊνερία τα ξαδέρφια του φίλου μου του Μιχάλη, καλή τους ώρα– είχε διατυπώσει σε ανύποπτο χρόνο την αυταπόδεικτη, πλην ενδιαφέρουσα παρατήρηση ότι ο άνθρωπος είναι το μόνο πλάσμα του ζωικού βασιλείου το οποίο σχηματίζει άποψη για τον εαυτό του: Η χελώνα, λ.χ., αντιμετωπίζει τον κόσμο που την περιβάλλει λίγο-πολύ αποκλειστικά γύρω από το ερώτημα «τρώγεται ή θα με φάει», ενώ ο άνθρωπος τον αντιμετωπίζει μέσα από σύνθετες νοητικές διεργασίες, οπωσδήποτε πιο σύνθετες από της χελώνας. Την ίδια ώρα που εκείνη τρώει στον αργό, σχεδόν μαρτυρικό διάβα της ό,τι τρώγεται και αποφεύγει με ό,τι τρόπο διαθέτει εκείνο που την τρώει, ο άνθρωπος καβαλάει μια Χάρλεϊ, φοράει ένα πέτσινο μπουφάν, στρώνει το μαλλί και το κόβει για το «Αμερικάνικο», ψημένος ότι είναι ο Τζέιμς Ντην.

Επικαλούμαι τον Κουάιν, διότι πρόσφατα έγραψα ότι «όσοι νομίζουν ότι είναι κάποιοι, αλλά κάποιοι ανεξαρτήτως Σαμαρά, δεν θα ανταποκριθούν στο κεντροδεξιό προσκλητήριο» και κινδυνεύω να παρεξηγηθώ, όσο η κα. Μπακογιάννη, που σίγουρα νομίζει ότι είναι κάποια ανεξαρτήτως Σαμαρά, δεν διαψεύδει, ωστόσο, τις φήμες που τη θέλουν να συστρατεύεται με τη Ν.Δ., πράγμα που σημαίνει ότι το σκέπτεται.

Δεν είναι της ώρας το πόσο και τι είδους πολυσυλλεκτικό είναι το κόμμα της Ν.Δ. Έχω διαβεί το κατώφλι των παλαιών γραφείων της όλες κι όλες μία φορά και αυτό από πιεστική, θα έλεγα αδήριτη επαγγελματική υποχρέωση. Κακώς, διότι θα όφειλα να το είχα κάνει πολύ περισσότερες, πάντοτε από επαγγελματική υποχρέωση. Αυτή η μία, όμως, ήταν αρκετή για να διαπιστώσω ότι πολυσυλλεκτικό μπορεί να είναι ή να μην είναι, αλλά, πάντως, συλλεκτικό είναι πέραν πάσης αμφιβολίας. Τα περισσότερα ιδρύματα όπου στεγάζονται συλλεκτικά κομμάτια, άλλωστε, μόνο μια φορά τα έχω επισκεφθεί: Το Βρετανικό Μουσείο, το Λούβρο, το Πράδο –μια φορά και πάντοτε ωφελημένος.

Σ’ εκείνη τη μια φορά που διέβην το κατώφλι της Ρηγίλλης είχα, π.χ, την ευκαιρία να δω από κοντά ένα μοναδικό επιστημονικό φαινόμενο, εν προκειμένω των Πολιτικών Επιστημών: τον πρώτο στην Ιστορία Γ.Γ. κόμματος που απέτυχε να επανεκλεγεί, μολονότι επανεξελέγησαν Μετεωρολόγοι, Φυσικοί, συνάδελφοί του Δικηγόροι, πλήθος ειδικοτήτων. Μετά τη συνάντησή μου μαζί του και όθεν επειγόμενος πλέον να εξωρραΐσω επί το πλέον πολιτισμένο τουλάχιστον την ιδική μου εμφάνιση, με την ευκαιρία δε και την ακοή μου, έσπευσα να αγοράσω την ειδική ηλεκτρική συσκευή που καταπολεμά την ανεπιθύμητη τριχοφυία του εξωτερικού ωτός, κατάσταση η οποία, ωστόσο, είχε λειτουργήσει ευεργετικά ενόσω διαρκούσε η φυσιοδιφική μου συνάντηση –ουδέν κακόν αμιγές καλού.

Εντούτοις, κύριε, αυτό το κόμμα καταφέρνει να με εντυπωσιάζει ώρες-ώρες με τα ανακλαστικά του και το ανεπτυγμένο ένστικτο της επιβίωσης. Χωρίς ηχηρές αγορεύσεις της Βάσως, χωρίς ραβασάκια της Μιλένας, χωρίς κομμωτήρια της Εύας ή άλλα τέτοια, ετοιμάζει την επόμενη μέρα του πρωτεύσαντος πανωλεθρίαμβου έγκαιρα, ήρεμα και ωραία.

Γιατί αργούν οι απαντήσεις και οι δημόσιες δηλώσεις; Γίνεται ο λογαριασμός, η λυπητερή που λέμε λαϊκά· γαλλιστί la douloureuse.

Η κα. Μπακογιάννη έχει πολλά να σταθμίσει μ’ ένα μεγάλο μέρος της αριθμητικής πλευράς των πραγμάτων στο πλευρό της. Ας μην σας κουράσω με λεπτομέρειες. Πρέπει να μαζευθούν και οι δηλώσεις που έχουν γίνει σε βάρος της και κυρίως οι άνθρωποι που τις έκαναν. Μετά, το κόμμα της Δημοκρατικής Συμμαχίας είναι πιο κοντά στο σπίτι της, ενώ από τα νέα γραφεία της καλείται τώρα να κάνει δεξιά στους Στύλους Ολυμπίου Διός, πάλι δεξιά στην Καλιρρόης, νέο δεξιά στη Βούρβαχη και μετά αριστερά στη Συγγρού για να κατηφορίσει μέχρι το Μπέιμπις Βόβος –γιατί εκεί που λέει Μπέιμπις Βόβος είναι τα νέα γραφεία της Ν.Δ.

Θα μου πείτε, περνάει απέναντι, παίρνει το παλαιό Πράσινο –το γνωστό και ως μηδέν σαράντα– και σε δυό-τρεις στάσεις κατεβαίνει. Είμαι βέβαιος ότι το έχει σκεφθεί πριν από εμένα και θα το συνυπολογίσει αυτό. Θα δούμε.

Στο μεταξύ, στον ίδιο χώρο όπου γνώρισα το προαναφερθέν επιστημονικό φαινόμενο, στα πρώην γραφεία της Ν.Δ. έχουν γίνει από τότε αλλαγές. Επικρατεί πια πολύ πιο βελτιωμένος, σχεδόν στοχευμένος έλεγχος επί της ανεπιθύμητης τριχοφυΐας και κυρίως πολύ πιο έμπειρο πνεύμα, ιδιαιτέρως περί τα αυταπόδεικτα. Εξόχως δε ως προς την παραδοχή ότι, επιδιδόμενος ο άνθρωπος σε πιο σύνθετες νοητικές διεργασίες γύρω από τον κόσμο που τον περιβάλλει και δεδομένου ότι ανήκει και αυτός στο ζωικό βασίλειο, δεν έχει εγκαταλείψει, ωστόσο, το βασικό ερώτημα που απασχολεί τη χελώνα: ή τρώγεται ή θα με φάει.