Το κουκί και το ρεβύθι

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας κότσυφας που τον έλεγαν Σταύρο. Απέκτησε φωλιά και κοτσυφόπουλα, και τόσο περήφανος αισθάνθηκε, που κάθονταν στο κλαρί καμαρωτός-καμαρωτός. Από μακριά, έρχονται όλα τα πουλιά του δάσους: Μπεκάτσες, τσίχλες, αηδόνια, τσαλαπετεινοί και παγώνια. Από μακρυά τον χαιρετάνε κι από κοντά του λένε:

-Γεια σου Σταύρο!

-Δεν με λένε Σταύρο, μον’ με λένε, Σταύρο και κυρ-Σταύρο και αφέντη τσουτσουλομύτη!

Αλλάζει όμως ο καιρός. Να βροχές, να χαλάζια, να κεραυνοί, πάει η φωλιά, παν τα κοτσυφόπουλα, παν’ όλα, βγήκε και κάθονταν στο κλαρί μονάχος. Κι από μακρυά, έρχονται όλα τα πουλιά του δάσους: Μπεκάτσες, τσίχλες, αηδόνια, τσαλαπετεινοί και παγώνια. Από μακρυά τον χαιρετάνε κι από κοντά του λένε: Γεια σου Σταύρο, και κυρ-Σταύρο, και αφέντη τσουτσουλομύτη!

-Δεν με λένε Σταύρο, και κυρ-Σταύρο και αφέντη τσουτσουλομύτη… Μόνο Σταύρο με λένε, μόνο Σταύρο…

Παραμύθι, παραμύθι, το κουκί και το ρεβύθι.