Φανάρι για τηλεοπτικό προβολέα

by Sotos

Η υπεροψία –σχεδόν χλεύη– με την οποία αντιμετωπίσθηκε ο Ηλίας Ψινάκης στις προηγούμενες εθνικές εκλογές μπροστά στο ενδεχόμενο να πολιτευτεί (νομίζω με το Λ.Α.Ο.Σ.) δεν δικαιολογείται. Δηλαδή, τι παραπάνω έχουν όσοι πηγαίνουν στο Φανάρι για να κερδίσουν λίγη δημοσιότητα, ενόψει εκλογών (σου λέει, αρχηγός κόμματος είμαι, μέχρι στη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ έχουν πει ότι ανήκω -είπαμε ο λαός μας είναι επιρρεπής στη συνωμοσιολογία- όλο και κάτι πολύ σπουδαίο θα νομίσουν ότι είπα με τον Πατριάρχη μετά τις κάμερες.);

Ο Ψινάκης δεν τα ξεκίνησε όλα αυτά; Με το Ρουβά, ντε, και τη Γιουροβίζιον. Και μετά όλοι οι υπόλοιποι: Η Α.Ε.Κ. του Ντέμη Νικολαΐδη, η Εθνική του Οττο Ρεχάγκελ -φαίνεται άλλοτε πιάνει κι άλλοτε δεν πιάνει η ευλογία.

Τι φαντασία Θεέ μου!… Θέλουν να μας κυβερνήσουν κιόλας! Αλλά δεν θέλουν να μας κυβερνήσουν με φαντασία. Θέλουν να μας κυβερνήσουν με το δόγμα «έτσι το βρήκαμε, έτσι θα το αφήσουμε».

Προσοχή, λοιπόν. (Και να μην τα βάζουμε με τον Ψινάκη.)

Υ.Γ. Εκείνο το περιστέρι που είχε κάτσει στο κεφάλι του Καρατζαφέρη, ήταν τύχη ή τέχνη; Γιατί αν ήταν τέχνη, ε, τότε καταλαβαίνω γιατί ήθελε τον Ψινάκη στην κοινοβουλευτική του ομάδα.